شبهاي تنهايي
چه سخته تو جاده غريبونه رفتن چشم هايم زشكوفايي عشق تو فقط مي خواند کاش میدانستی عشق من معجزه نيست عشق من رنگ حقيقت دارد اشك هايم به تمناي نگاه تو فقط مي بارد کاش میدانستی تو فقط مال مني تو فقط مال همين قلب پر از احساس مني شب من با تو سحر خواهد شد تو نمي داني من چه قدر عشق تو را مي خواهم تو صدا كن من را تو صدا كن مرا كه پر از رويش يك ياس شوم تو بخوان تا همه احساس شوم شعرهاي دل من پيش نگاه تو به خاك افتاده است به سرم داد بزن تا بدانم كه حقيقت داري تا بدانم كه به جز عشق تو اين قلب ندارد كاري باز هم اين همه عشق اين همه عشق براي دل تو ناچيز است آسمان را به زمين وصل كنم؟ يا كه زمين را همه لبريز ز سر سبزي يك فصل كنم؟ من به اعجاز دو چشمان تو ايمان دارم به خدا تو نباشي بي تو من يك بغل احساس پريشان دارم دلم گرفت از این روزا ازاین روزای بی نشون از این همه دربه دری از گردش چرخ زمون دلم گرفت از آدما از آدمای مهربون از این مترسکای بد از همدلای هم زبون تو هم که بی صدا شدی آهای خدای آسمون آهای خدای عاشقا تویی فقط دلخوشیمون آره دلم خیلی پره ازغمای رنگو وارنگ از جمله دوستت دارم دروغای خیلی قشنگ دلم گرفت از این روزا از آدمای مهربون از تو که با ما نبودی از اون خدای آسمون از اون خدای آسمون شب و تنهایی و غربت ........................... تو چشام اشک پر از خون یه دل شکسته از یاد ...................................یه دل پر غم و داغون انتظار از تو ندارم ........................................ من رو تنها جا بذاری تک و تنها توی دنیا ..................................... تو منو دوستم نداری هر کی جدا کرد تو رو از من ................................ الهی غصه بگیره توی تنهایی و غربت ................................. بی کس و بی یار بمیره بی تو از حسرت دوری .................................... دل من داره میمیره تا تو برگردی دوباره ........................................... دل من آروم بگیره کاشکی بفهمی کی دوست داشت ........ گل مهر رو کی برات کاشت کی تو غم ها و تو غصت .................... موند و اون اشکات رو برداشت اما اون هنوز تو یادش ........................................ تو رو تنها نمیزاره منتظر به راه یاره ............................................. تا تو برگردی دوباره دلم می خواد بمیرم دستای سرد مرگ و یه بار تو دست بگیرم دلم می خواد فنا شم برای غصه و درد دلم می خواد دوا شم دلم می خواد بمیرم ساده بگم اسیرم به زیر زنجیر غم به قفل غصه گیرم دلم می خواد بمیرم عشق تو کرده پیرم از ابتدای بودن از زندگی من سیرم دلم می خواد رها شم یه بغض بیصدا شم تو بین نا مردمان خدای عاشقا شم من از تبار دردم از ابرهای سیاهم دلم میخواد ببارم دلم می خواد بمیرم من از قوم عاشقی تیره ی دلدادگی از دست پست دوره دلم می خواد بمیرم من از راه درازی تو سینه دارم رازی راز من اینه بگم دلم می خواد بمیرم من از آفاق مشرق از غصه کرده ام دق بسه دیگه صبوری دلم می خواد بمیرم کاش بودي تا دلم تنها نبود تا اسير غصه ي فردا نبود کاش بودي تا براي قلب من زندگي اين گونه بي معنا نبود کاش بودي تا لبان سرد من بي خبر از موج و از دريا نبود کاش بودي تا فقط باور کني بعد تو اين زندگي زيبا نبود روزی با چوب کبریت آدمکی ساختم تا تنهاییم رو باهاش قسمت کنم و امروز اتاقم پر شده از آدمک های چوبی ولی هنوز تنهام ... !!!!!!! به نام دل هایی که در فراق یکدیگر اشک میریزندوبه نام آنانی که مرگ عشق را مرگ زندگی و طلوع خورشید را تولدی دوباره میدانند... وقتی شب فرامیرسد و کوچه از صدای آخرین عابر خلوت میشود ،با کوله باری از غم و درد میروم و تورا با شهر خاطرات تنها میگذارم. گریه نکن ای واعظ شکوفایی من باید بروم تا با غروبی خوش غم غربت را از جاده های دل عاشق برانم تا پرواز کنم به سوی هر چه خوبی به سوی عشق... امروز تورا در طوفان و در برابرت اشکواری دیدم که هر لحظه به سوی می رود وهر لحظه کسی را میجوید.نمیدانم شاید این قلب آتش زده یک زمانی به خاموشی تبدیل شود،اما ... اما تو و نام تو همیشه در اعماق قلب خسته ام نقش بسته اید... این فریاد آخرین شعله های جداییست که در مزرعه ی قلبم به گوش میرسد. اگر دستم به بند های فلک بود و خطم خوش به لوح های آسمان برایت عاشقانه مینوشتم ...دوستت دارم... هیچ جز حسرت نباشد كار من خوابیدی رو بال موجها کاش می شد بودم کنارت تو به دریا دل سپردی من تو ساحل چشم به راهت دنبالت دارم می گردم اما نیست از تو نشونی روزگار ما رو جدا کرد یه غروب توی جوونی دل من هواتو کرده کاش می شد تورو ببینم کاش بشه تو خواب دوباره دست سردتو بگیرم تو که رفتی به سلامت وعده ی ما به قیامت حسرت یه لحظه دیدن واسه من شده یه عادت ... .
غم هجرت رو با دل سايه گفتن
چه سخته چه سخته
تن سرد آفتاب رو ديدن
رو خط غروب، بي تو تا شب رسيدن
چه غمگينه فصل خزون جدايي
براي گسستن از اين آشنايي
فقط انتظار و فقط ره سپردن
شكست دل و جا گذاشتن، نبردن
دله تنگم از اين سفر بي تو خسته ست
تو غربت دل اسمون هم شكسته ست
تو اين جاده سخت، اين راه تاريك
به هرجا بري، دوريه با تو نزديك
نه پايان نه آغاز
نه اول نه آخر
واسه گريه ی من
نه دامن نه بستر
چه سخته تو جاده غريبونه رفتن
غم هجرت رو با دل سايه گفتن
چه سخته چه سخته
تن سرد آفتاب رو ديدن
رو خط غروب، بي تو تا شب رسيدن
چه غمگينه فصل خزون جدايي
براي گسستن از اين آشنايي
کاش میدانستی
یک سال از نوشتنم تو این وبلاگ گذشت یک سال دیگه هم نوشتم ولی هیچی تغییر نکرد و تغییر نخواهد کرد تولدت مبارک وبلاگم
بخت بد بیگانه ای شد یار من
بی گنه زنجیر بر پایم زدند
وای از این زندان محنت بار من
وای از این چشمی كه می كاود نهان
روز و شب در چشم من راز مرا
گوش بر در مینهد تا بشنود
شاید آن گمگشته آواز مرا
گاه می پرسد كه اندوهت ز چیست
فكرت آخر از چه رو آشفته است
بی سبب پنهان مكن این راز را
درد گنگی در نگاهت خفته است
گاه می نالد به نزد دیگران
كو دگر آن دختر دیروز نیست
آه آن خندان لب شاداب من
این زن افسرده مرموز نیست
گاه میكوشد كه با جادوی عشق
ره به قلبم برده افسونم كند
گاه می خواهد كه با فریاد خشم
زین حصار راز بیرونم كند
گاه میگوید كه : كو ‚ آخر چه شد
آن نگاه مست و افسونكار تو ؟
دیگر آن لبخند شادی بخش و گرم
نیست پیدا بر لب تبدار تو
من پریشان دیده می دوزم بر او
بی صدا نالم كه : اینست آنچه هست
خود نمیدانم كه اندوهم ز چیست
زیر لب گویم : چه خوش رفتم ز دست
همزبانی نیست تا برگویمش
راز این اندوه وحشتبار خویش
بیگمان هرگز كسی چون من نكرد
خویشتن را مایه آزار خویش
از منست این غم كه بر جان منست
دیگر این خود كرده را تدبیر نیست
پای در زنجیر می نالم كه هیچ
الفتم با حلقه زنجیر نیست
آه اینست آنچه می جستی به شوق
راز من راز نی دیوانه خو
راز موجودی كه در فكرش نبود
ذره ای سودای نام و آبرو
راز موجودی كه دیگر هیچ نیست
جز وجودی نفرت آور بهر تو
آه نیست آنچه رنجم میدهد
ورنه كی ترسم ز خشم و قهر تو
| Design By : Night Skin |
